Op reis naar het volgende paradigma in leiderschap en organiseren.

Wanneer leiderschap begint te schuren

We leven in een tijdperk van ongekende versnelling en voortdurende verandering. Traditionele benaderingen van leiderschap, geworteld in een mechanistisch wereldbeeld van controle en voorspelbaarheid, dragen niet langer bij aan een gezonde, duurzame ontwikkeling van organisaties en de maatschappelijke behoefte. Leiders ervaren de frictie. Het groeiende ongemak. De worsteling met vastgeroeste patronen en een sluimerend gevoel van uitputting. Leiderschap voelt niet langer vanzelfsprekend. Veranderingen blijven steken. Mensen haken af of beschermen zich achter regels en procedures. Jij voelt dat het anders moet. Maar elke volgende aanpak lijkt slechts een nieuwe variant van hetzelfde patroon. Er wordt veel gesproken over cultuur, maar weinig werkelijk geraakt. Je hebt kennis, ervaring en verantwoordelijkheid. En toch is er dat knagende gevoel. Je weet dat er een andere richting nodig is, maar niet hoe die eruitziet. Het oude werkt niet meer. Het nieuwe laat zich nog niet zien, en laat zich zeker niet afdwingen.